Sakın bu sözü duyar duymaz elinizdeki hamuru yıkamaya kalkmayın. Çünkü elimizin hamurunu yıkamadan yapabileceğimiz bir sürü şey var..

Elimizin hamuru ile neler mi yapabiliriz? Gelin bir kaçını sıralayalım:

Gönül kapılarımızı ardına kadar açıp, ne çok kişiye yer olduğunu görebiliriz… Güzel dinleyip, güzel konuşup, güzel bakabiliriz…

Bir cana yaklaşıp halini sorabiliriz…
Ben! demeyip yine tek hece yorularak “biz” diyebiliriz…

Paylaşır ve paylaşmayı şiar edinen bir nesle öncülük edebiliriz…
Hasta çocuğu için çaresizce ağlayan bir annenin gözyaşını, daha yanağına düşmeden silebiliriz…

Akşam evine dönerken çocuğuna bir şeker bile alamamış çaresiz bir babanın mahcubiyetine ilaç olabiliriz…

Suratı asık bir çocuğu, yırtık yeri, dikili yerinden çok olan Ayakkabılarından kurtarıp, cıvıltıları göğü dolduran mutlu bayram çocuklarının arasına katabiliriz…

Bütün bunları yaparken bir yandan da eşlerimize, çocuklarımıza susamlı çörekler yapmaya devam edebiliriz…

Ne dersiniz?